ARMUT DÜŞTÜ
Gençlik var ya ? ..yaz sonu çekip gitti.
Bizim komşu..
Çırağan’daki evini sattı..
Döndü.
O dönmedi…
Bahçedeki kırlangıç sakatlanmıştı.
İkide bir düşerdi.
Sonbahar da parpazlanarak göçe gitti..
Döndü...
O dönmedi…
Köy camisinin kavağında
Çılgın leylekler olurdu
Köyü ayağa kaldırırdı baharda
Oralar bina oldu
Leylek ölü bulundu çatıda..
Döndü..
Dönmedi…
Askerdi, kurada Afganı çekmiş
Dağ dağ nöbet beklermiş,
Amerika bombalar dökermiş.
Yirmi dört saat ölümü beklermiş..
Döndü...
O dönmedi…
Şarapçı Agop Samatya’da,sahilde yaşardı..,
Dün geceki fırtınada donmuş…
Morga kaldırdılar.
Arkadaşları neyi varsa paylaştılar.
Döndü...
O dönmedi…
Tibet’ten baba mezarına gelmiş adı: Turga,
Çanakkale harbinden bahsederdi.
Türkleri acayip severdi. Son dedi... Gitti
Döndü...
O dönmedi…
Çemberlitaş da mendil satardı,
Şehit eşiydi, oğlu matematik birincisiydi.
Amerika ikisini de götürdü.
Döndü...
O dönmedi…
Hâkim bey, kariyer sahibi, havalıydı,
Akrabalık mı? Çağı geçmiş kavramdı.
Her akşam başka mekânlarda..
Bayramlarda Avrupa’ daydı..
Emekliliği doldu...
Döndü...
O dönmedi
Bizim katip, işi kaptı yat kat.
Çoluk çocuk ev bark,
Eskilere sosyetece selam tak,
Derken, zengine farz, hacı oldu.
Döndü...
O dönmedi
Erciyes, karı beyaz havası zalimdi.
Memleketi sırtında taşırdı..
Çalıkuşu., dalında sarı armut..
Güz bitti.
Gün döndü...
O dönmedi
Saddam mağarada doğmuş.
Yolunu bulup kral olmuş,
Dünyaya meydan okumuştu.
Amerika vurdu; esir oldu.
Döndü...
O dönmedi
Sonradan görme bey; havalarda uçardı.
Her şeyi sır ,dünyada bir o vardı.,,
Namazı bile başka türlü kılardı.
İflas etti. , döndü.
O dönmedi
Ecevit solcuydu..
Mülkiyet sınırlanmalı.
Her işe polis, illa asker karışmalıydı.
İngiliz’e saldırırcasına,
Merve Kavakçı’ya saldırılmalı.
“Başı kapalı ,,diye…
Meclisten kovulmalıydı.
Ecevit de, Koruyamayan Erbakan da
Partileriyle birlikte silinip gitti…
Ecevit: “Padişah akrabam hain diyemem” dedi.
Döndü.
O dönmedi…
Rahşan Ecevit türban takanlara,
“Yobaz, gerici, mürteci” dedi.
Ecevit göçtü,siyaset bitti..
“İncil dağıtanlar bizi bölmek istiyorlar”
“Dinimiz elden gidiyor...”
“Dinde, birliğimizi korumakta unsurmuş...”
Döndü...
O dönmedi…
Tesettürlü,namazlı fakir köylü kızıydı..
Zengin, yakışıklı, tahsilliye gitti.
Çoluk çocuk ,yatlar..katlar..
Kocası keyfe daldı..bıraktı..
Döndü..
O dönmedi..
Mehmet Ali Klay, boksçu Amerikalıydı..
Başka dinlerin adamıydı.
Yendi.Yenilen..yenen …
Döndü...
O dönmedi
Deniz Baykal da Solda liderdi..
İmam Hatip..Kur’an Kursu..Başörtüsü..”
Duymasın..küplere binerdi..
2005 te Kudüs’teydi..
Haç,..Ağlama Duvarı..Mescidi Aksa..
Secde etti.. Kıbleye..
Döndü....
O dönmedi…
Cem Karaca devrimci, saç sakal karışık..
Annesi Hıristiyan, avare tipti..
Can veriyordu...
Tekbirle defnedin dedi.
Kelimeyi Şahadet getirdi..
Döndü..
O dönmedi..
Vahap Uğraş, sınıf arkadaşımızdı.
Büyük adam oldu..
Sırra kadem..unutuldu..
Emekli olmuş...
Döndü
O dönmedi
Nusgacı Hasen hocanın hamarat atı..,
İki bina yaptı yirmi yıl koşarak çalıştı,
Yaşlandı, sakatlandı...
Sürüye sürüye yazılara götürüp attılar...
Tarlalarındaki mağarada ölü buldular
Döndü..
O dönmedi
Bizim köyde ,Topal Memet,
Deki bir devlet…
Köye kızıp, sattı evi tarlayı,
Tövbe billâh, diyerek İstanbul’ a göçtü.
Sela okunuyordu Köyün camisinde
Döndü
O dönmedi
Arabağa’nın Hacehmet..
Eskişehir’ de okumuş,
Oraya vurulmuştu..
Döndü...
O dönmedi..
İreşit Eferdi, güvercin beslerdi,
“Karbeyaz taklada bir taneydi”.
Almancıya sattı, kuş Berlin’e gitti...
Ay dolmadan caminin göklerindeydi...
Döndü... Döndü... Döndü...
O dönmedi..
Habipgil’in Ziya Porga da arkadaştı..
Ankara da okudu..Orada kaldı..
Yem fabrikaları genel müdürü olmuş..
Ne andı,ne anıldı..
Vekil edelim demişler..
Döndü ..
O dönmedi
Tek mezarımız vardı,
Ne dualar kazandı.
Define yatağıymış...
Kanadalı gâvur bilirmiş.
Duagahımız bir gece göçtü, gitti...
Gidiş o gidiş...
Dönmedi.
Dönmedi...
Garamamov’un Topalın Cumali..
Tavşanı tuttu ki yaralı..
Evde sardı sarmalardı,bıraktı..
Bahar geldi,tavşan bahçesindeydi..
Döndü..
Dönmedi…
Komşunun kızı Ankara’ya gelin gitmiş..
Torun torba yetişmiş..Çankaya köşklerindeymiş..
Köye cenaze geldi..Beni babamın yanına defnedin demiş
Döndü..
Dönmedi..
Hınbıl’ın Hissov bir şeyler çevirdi..
Parayı bulup İstanbul da Boğaza yerleşti..
Maliye geldi,malları eşine devretti..
Kızları oldu; nurtopu…
Maşallah çarçabuk gelişiverdi..
Köylüsün utanıyoruz diye evden kovmuşlar..
Döndü..
Dönmedi…
Köyde ağa Yaşar’dı
Vurdular, sırt üstü yıkıldı.
Döndü..
Dönmedi…
Armut dibindeydi..
Av.Yaşar Metehanoğlu yasarmetehanoglu@hotmail.com
|
