Kanal 7 için çekimlerini iki hafta evvel yaptığımız hayatımdan kesitler programı aile içinde büyük tedirginliğe sebep oldu, bazı arkadaşlarımın da tedirgin olması kaçınılmazdı.
       Ortak tepki; üzerinden 30 yıl geçti bu hikayeyi tekrar tazelemenin kime faydası var? diye .  Bu tepkiyi koyanların çoğu bir şekilde benim karanlık hayatımın bir parçası olan kişiler, karanlık günlerin kara paralarını birlikte yediğim kişiler, Biz bu saltanatın on yıl cezasını çektik, onlar bir defa olsun kapımızı çalmadı, geriye bıraktığım çocuklarımın derdini hiç bilmedi. Şimdiki hayatları genelde aynı minvalde devam eden kişiler, güçleri yetse beni tarihten silmek isteyecekeler.

      Böyle bir programa çıkmayı ceza evinden çıkalı 20 yıl oldu hiç düşünmedim, birçok yazar arkadaş hayatımdan birkaç roman çıkacağını, kendilerine anlatmamı istediler, kabul etmedim.  Bir gün Kanal 7 yapımcısı Sayın Şermin Dural web sitemizdeki köşe yazılarımı takip ettiğini söyledi, 1980 öncesi hayatım hakkında biraz bilgisi vardı, herhalde ayriyeten bir araştırma yapmışta olabilirler, telefonla böyle bir program yapacaklarını ilk programda benim hayatımı konu etmeyi düşündüğünü açıkladı. Programın formatını doğru bularak olumlu cevap verdim. Aradan birkaç ay geçmiş olayı unutmuştum, Bir gün Şermin hanım tekrar aradı, çekim yapabilir miyiz diye sorunca şaşırdım. bir ön görüşme olmadan, format hakkında bilgi sahibi olmadan çekimin mümkün olamayacağını isterlerse Unkapanı'nda arkadaşıma ait Unkapanı'ndaki Nev-i Cafe de buluşarak kendilerine kahve ısmarlamak istediğimi söyledim. birkaç saat sonra buluştuk.

    Meğer çekim ekibiyle gelmişler, kısa bir konuşmadan sonra beni ikna ettiler, kurgusuz, tamamen doğaçlama iki buçuk saatlik bir çalışma ile hafızamızın fırsat verdiği ölçüde, toplumsal bilince ibret olacak hayat tecrübelerimizi anlattık. Bu sefer canlandırma sahnelerinden benden yardım isteyeceklerini tahmin ederek beklemeye başladım. Bu aralar birçok koşuşturmalar içinde olmam nedeniyle fırsat bulamadım. son günlerde programın yayına gireceğini öğrendim. bende heyecanla nasıl bir program alacağını merak ediyordum.

    alışık olmadığım böyle bir durum nedeniyle kimleri rahatsız edebileceğimi bile düşünemedim, sonradan bari soyadımı gizlemiş olsaydım diye pişman oldum. ama olmadı adeta basiretim tutulmuştu, her şey iş işten geçtikten sonra aklıma geliyordu.
     Hafta içi Kanal 7 de dönen fragmanlar kısa zamanda duyuldu, çevremde tedirginlik başladı. Ben merak ediyorum, birileri telaş içinde, zaten tanıyanlar bilir geçmişi asla unutmadım gerekli her fırsatta her ortamda açıklayarak tecrübelerim nedeniyle kendimi yetkili kıldığım konularda tavır koymaktan geri durmadım.

      Neyse program yayınlanmaya başladı, bu arada yoğun rahatsız edileceğimi düşünerek telefonlarımı, kapı zilimi pasif ettim, Sayın Mehmet Yıldız ve Şermin Dural'ı tebrik ediyorum, bazı sahneler eksik, bazıları abartılmış olmasına rağmen çok önem verdiğim Babam ve annem ile ilgili canlandırmalar çok doğal olmuş, ben oynasaydım ancak bu kadar olurdu, toplumsal mesaj vermek açısından cezaevi hayatım bence çok önemliydi, biraz zayıf olmuş, buradaki ilim öğrenme mücadelem, öğrendiğim İslami hayatın uygulamasında karşılaştığım resmi veya gayri resmi engeller yayın politikası nedeniyle kesilmiş olduğunu sanıyorum.

     Afyon cezaevi hariç diğer ceza evlerine tefsir sokulmasının dahi yasak olduğu yıllardı 1980-1984 yılları, Allah cc. yardım etti, nice sebepler yarattı bilgiye belgeye ulaşmada fazla zorluk çekmedim, yattığım bütün ceza evlerinde kütüphane görevlisi olmak için büyük gayret sarf ettim ve başardım, bu konuda kendimi suçlarımız fazla benzemese de Malkom X e çok benzetirim. Yaşantımın onun gibi bitmesi için her fırsatı değerlendirmekten geri kalmadım, lakin hala hayattayım.  Yaşadığım müddetçe rabbim Salih ameller nasip eyler inşallah. ve son nefesimin onun rızası yolunda tükenmesini nasip eder inşallah.

    Şu an sabah ezanları okunuyor, birazdan namazımı kılıp yatmaya çalışacağım, fakat zor olacak. kendi hayatım olmasına rağmen heyecanım devam ediyor. Anne ve Babamı canlandıran, beni canlandıran oyuncu arkadaşlara buradan teşekkür ederim,  vermek istediğim mesajı çok güzel verdiler. İnşaallah bu program birilerinin gerçekleri görmesine ve istikametini benim gibi değiştirmesine vesile olur.

     Bilhassa yeni nesil yeğenlerim ve torunlarım çekimi çok beğenmişler ve teşekkür mesajlarına çok duygulandım. önemli bir ayrıntı ise 36 yaşında iki çocuğu olan, hapishane yıllarımda babasız büyümesine vesile olduğum için daima suçluluk çektiğim oğlum arayarak beni tebrik etmesi "Kim ne derse desin ben senden razıyım baba" demesi her şeye değerdi. Elhamdulillah.

     Gerçek hayatın bu olduğuna inanıyorum pek çok insanın maddi, manevi canının yanmasına vesile olduk, nasıl helallik alabiliriz bilmiyorum. Bildiğim iyi ve doğru insanların değer verdiği, eğri ve yanlış insanların korktuğu ve yakın olmak istemediği biri olmak Yarın huzuru ilahide bazı işlerin kolaylaşmasına vesile olacağına olan inancımdır. Ve bu uğurda yakınlık derecelerine bakmaksızın bütün insanları yardım edilmeye değer buluyorum, imkanlar doğrultusunda yardım etmeye çalışıyorum. pek para kazanamadığım için yardımlarım maddi olmuyor. Çünkü Bu devirde haram ve yalan karıştırmadan fazla para kazanmanın yolunu hala bulamadım,

     Programdan sonra birileri rahat nefes aldı sanırım, herkes bu serüvende bir vesile birlikte olduğum bazı isimleri açıklayacağımdan korkuyordu, yapımcı ve yönetmen bu konuda dikkat etmiş, arada kullandığım bazı isimleri görmemezliğe gelmişler. Kendilerine tekrar teşekkür ederim. Bizim amacımız 30 yıl sonra birilerini cezalandırmak değildir. Günümüzde belki de milyonlarca bu yollarda hayatını karartan insan var, birinin uyanmasına kendine gelmesine vesile olursak bütün sıkıntılara değer.
     Yayından hemen sonra onlarca yeni ismi MSN ve Facebook'tan bana ulaşan kişileri ekledim, bu saatlere kadar kendileriyle muhabbet ettik, karşılıklı faydalandık. vesile olanlardan Allah razı olsun.
     Cümleten kalın esenlikle.   Abdullah Gözaydın  Fatihten@gmail.com

YAZARIN DİĞER YAZILARI

.YORUMLARINIZ: